บทที่ 103 ยุคมืดของพริมา

“ลูกสาวเราคิดถึงผู้ชายค่ะ เลยไม่ได้ปริญญาโท แต่ได้ปริญญาใจมาแทน” ลลิตาหันไปพูดกับคนเป็นสามี หลังจากรับรู้เรื่องของลูกสาวเพียงคนเดียว

“คุณแม่” พริมาสวมกอดคนเป็นแม่ด้วยความรู้สึกผิด

“ดีแล้วที่ตัดสินใจได้เร็ว จะได้ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้ พ่อก็คิดไว้อยู่แล้วว่าไม่น่าอยู่ได้เกินสามเดือน แล้วยังอยากเรียนโ...